Catwalkshow, zon en relaxen: Viva Colombia

Het voelt voor mij als eergisteren dat ik de vorige blog geschreven heb, maar als ik naar de datum kijk ben ik (helaas) weer drie weken verder..
Goed, colombia, Colombia, COLOMBIA!!! Colombia is geweldig! Ik weet niet waar het aan ligt: de temperatuur, de mensen het landschap..? Maar ik voel me hier gewoon kiplekker en geniet met volle teugen!

In mijn laatste blog vertelde ik dat ik die nacht de grens naar Colombia over zou gaan. Gelukkig is alles goed gegaan en na een lange, lange busreis waren we dan eindelijk in Popoyan: een oud koloniaal stadje. Na ingecheckt te hebben in mijn hostel zag ik al snel een oude bekende: de Duitse Laura! Zij had al wat nieuwe mensen ontmoet en met een grote groep hebben we een heuvel beklommen om biertjes te drinken tijdens de zonsondergang. ’s Avonds hadden we afgesproken met wat locals die ons het nachtleven van Popoyan wilden laten zien. Zo eindigden we met een fles locale alcohol (niet te drinken) op een dakterras van een vriend.
De dag erna wilde ik wel Popoyan bekijken en dus ben ik met Stefan en Laura op pad geweest. Ik moet zeggen dat ik er meer van verwacht had. Ik heb wel mooie dingen gezien, maar bijvoorbeeld elke kerk was gesloten. Het is wel een heel fijn stadje. Rustige sfeer en ook dit deed mij weer een beetje denken aan Cuzco.
In plaats van musea te bezoeken in de namiddag hadden we besloten een guacamole te maken en een film te bekijken. ’s Avonds werden Laura en ik opgehaald door de twee locals en hebben we er weer een leuk avondje van weten te maken met salsa, regaetton, bachata en cumbia!
De volgende dag was het tijd om afscheid te nemen van Stefan, die mij heel aardig uitnodigde om in Nederland voor mij te gaan koken. (Steef, ik weet dat je dit leest dus dit ter herinnering;))
Laura en ik hadden besloten om naar Cali te gaan, de salsahoofdstad van de wereld. Daar aangekomen zag ik al snel weer oude bekenden. Laura voelde zich niet goed dus ben ik in mijn eentje Cali gaan verkennen. Cali vond ik niks. Ik voelde me er niet echt veilig en er was ook niks te doen. Geen mooie gebouwen, geen leuke pleintjes, geen kerkjes helemaal niks. In de avond hadden we plannen gemaakt om uit te gaan. Het was namelijk zaterdagavond en dan moeten we het ervan nemen ook! Valentin, een Duitse jongen had wat contact met een local en die heeft ons meegenomen naar een extravagante club. Super mooi en heel leuk! Inclusief een salsaoptreden etc.
Op zondag hadden wij een salsales gepland. We kregen les van een internationale salsabekendheid, wauw wat kon zij dansen!! Zonder gene hebben we een uur lang onze borsten en billen gedraaid en zijn we met haar losgegaan op de regaetton muziek. Uiteindelijk in dit uur nog best wel wat geleerd over de Colombiaanse salsa (in elk land is het zo verschillend) om daarna de bus te pakken naar Salento.
Salento is leuk!!! Het is een rustig, schattig dorpje midden tussen de koffievelden. (Wiehoeeee, goede koffie!!) De eerste avond hebben we niks gedaan, gewoon lekker een film gekeken in bed en een beetje uitgerust. De tweede dag hebben we pannekoeken gebakken met wat roommates. Hierna hebben we een koffietour geboekt en heb ik mijn eigen gemalen koffie gedronken. ’s Avonds zijn we uit geweest en de volgende dag zijn we naar een nationaal park geweest. Laura en ik huurden een paard. Echter, dit was niet zo ’n groot succes. De weg was te stijl en te glad (cloud forest) voor het paard en we moesten de hele tijd diepe rivieren oversteken etc. Ik ben al niet zo’n fan van paarden, maar als ze dan ook nog eens enge dingen moeten doen, zit ik dus a-relaxed op zo’n beest. Toen we boven waren aangekomen hebben we tegen de gids gezegd dat we liever naar beneden lopen dan nog een keer op zo’n paardje te zitten. Boven aangekomen zagen we kolibries, die zich bijna niet op de foto laten zetten. Na nog wat gehiked te hebben begonnen we aan de tocht naar beneden en zagen we eindelijk het landschap waarvoor we gekomen waren: de extreem hoge palmbomen die random ergens groeien. Het is zo’n gaaf gezicht!! Weer iets totaal anders dan ik ooit gezien heb, dus ik was totaal verrast. Het lijkt bijna unreal, zo apart.
 De dag erna was het alweer tijd om  verder te reizen. Dit keer gingen we naar Medellin. We kwamen in de avond aan en na wat te hebben gegeten en ons opgefrist te hebben, zaten we op het balkon van ons hostel wat te drinken en te wachten op onze vrienden uit Salento. Op dat moment kwam er een meisje naar ons toe die twee minuten van onze tijd wilde hebben. Ze vertelde dat haar vriendin de volgende dag een designexamen zou hebben en dat ze een model nodig had om de kleding te passen. Laura was erg enthousiast en zou met mij meegaan naar de universiteit van het meisje. Ik dacht dat het geen kwaad kon. Ze zouden ons rond drie uur de volgende dag ophalen en het duurde maar een half uurtje (toch…?) De dag erna werden we inderdaad opgehaald (4 uur) en met nog twee andere Australische jongens die ze ook had gevraagd zaten we in haar autootje op weg -om even kleding te passen - naar haar universiteit. Daar in de grote sporthal aangekomen zag ik een enorme catwalk staan en het was een grote chaos van modellen, make-up artiesten, kleding, gestreste ontwerpers etc. Na mijzelf in haar zelf ontwerpte spijkerbroek en jurkje te hijsen was het tijd om over de catwalk te lopen. Er werden strenge instructies gegeven waar Tim (Australisch model) en ik moesten lopen, kijken, poseren etc. Wij waren de enige twee gringo’s van de modeshow wat tot grote hilariteit leidde. Na het een aantal keer fout te hebben gedaan, werden we aan de hand meegenomen door Colombiaanse schoonheden die ons wel even lieten zien hoe we moesten lopen etc.
Rond acht uur begon de grote show. De sporthal stroomde vol met familieleden, vrienden, genodigden, nieuwsgierigen en juryleden. Deze keer wisten Tim en ik het niet te verknallen en liepen we een goede show. Er waren veel fotografen bij die allemaal plaatjes schoten, maar we zijn vergeten details uit te wisselen met de ontwerpster, dus helaas heb ik nu bijna geen foto’s, maar wel een leuke herinnering over hoe ik een catwalkshow liep in Medellin. Waarom ze Tim en mij vroeg, twee gringo’s uit twee verschillende hostels die niet eens dichtbij elkaar stonden weet ik ook niet, maar dat maakt niet uit, het was erg leuk!
Voor de rest vond ik Medellin een leuke stad, vrij modern, maar wel leuk. Niet heel bijzonder. We hebben een gaaf museum bezocht met stukken van Botero en we zijn met een kabelbaan een heuvel op gegaan waar je boven op de heuvel een mooi ecologisch park vindt. het is best gaaf om met die kabelbaan omhoog te gaan omdat je gewoon over de huizen van mensen heen vliegt en hoe hoger je komt, hoe armer het wordt. Ook zijn we elke avond hier uitgeweest en wilden we nog de Pablo Escobar drugstour doen die helaas de hele tijd volgeboekt was.
Toen Laura en ik aan het bespreken waren hoe en wanneer we naar de Caribische kust wilden gaan, vertelden twee Amerikanen ons dat we ook konden vliegen! Geweldig idee!! Het duurt maar een uur (in plaats van 20 uur in een bus) en geloof het of niet: het is nog goedkoper ook! De volgende dag zaten we dus in het vliegtuig van Medellin naar Cartagena. We vlogen over de geweldige skyline van Cartagena, we landden, de deur werd geopend en…. Het is daar ZO EXTREEM heet. Niet te geloven. En een hele hoge luchtvochtigheid. Nadat we zwetend en puffend hadden ingechekt in ons hostel, zag ik, het zal ook eens niet, een oude bekende. In de namiddag met wat drankjes in het zwembad bijgekletst en ’s avonds gezellig met een grote groep uitgeweest.
De volgende dag zijn Laura en ik naar het oude stadscentrum van Cartagena geweest. Wat een super mooie binnenstad!! Allemaal gekleurde huisjes, balkonnetjes met bloemen, muziek schalt over straat, mensen zitten voor hun huis in de zon, verkopen eten etc. Het was alleen een beetje heet. In de namiddag zijn we naar het stand gegaan waar we onze grote groep vrienden tegenkwamen. Het zeewater is hier ook bijna niet verkoelend te noemen door de hitte. Tot zonsondergang hebben we gezond, gezwommen, gevoetbald en gekletst! Die avond met z’n allen uiteten geweest in het oude centrum, wat gedronken en toen tot in de vroege uurtjes op het dakterras van onze hostel gezeten.
Die dag erna namen Laura en ik de boot naar Isla Rosario en Playa Blanca. Eerst hebben we gesnorkeld wat heel gaaf was! Ik heb allemaal verschillende soorten koraal gezien en de meest exotische (grote) vissen! Echt heel leuk! Daarna zijn we nog gaan relaxen op Playa Blanca, echt een Caribisch plaatje.
De dag erna hadden Laura en ik besloten om naar een moddervulkaan te gaan. Het is eigenlijk echt een ieniemienie vulkaantje maar hij is wel 2000m diep. De modder schijnt goed te zijn voor je lichaam en de hele ervaring opzich is best gaaf! Door de modder word je omhoog gedrukt en je blijft dus makkelijk drijven. De eeste local gaf mij een massage, de tweede local maake foto’s met mijn camera en de derde local trok mijn bikini uit. Haha, het was echt komisch. Je wordt door vrouwen in de rivier gewassen. Ze nemen je aan de hand mee waar je kan gaan zitten in een veel te warme rivier en zij gooien emmers water over je hoofd heen en stoppen hun vingers in je oren en neusgaten om alle modder er uit te vissen. Zo trok ze ook zomaar mijn bikini over mijn hoofd heen om hem te wassen. Al met al, een leuke ervaring!
In de namiddag verhuisden wij van Cartagena naar Taganga, een klein vissersdorpje naast bekender Santa Marta, 5 uur verderop. Na wat bij te hebben geslapen in een privékamer, konden wij er wel weer tegenaan! De eerste dag hebben we in een mooie baai op het strand gelegen. ’s Avonds pizza gegeten op het strand en met een fles wijn tot laat in de avond gekletst. (Ja ik weet het, het leven is goed!) De dag erna zijn we naar nationaal park Tayrona geweest. Het is daar zo mooi!! Je wordt met de bus afgezet en eerst hike je een uur door de jungle tot je op een campingplaats komt. Wij hadden geen tent maar konden wel een hangmat huren (zonder muggennet, dus beeld je nu maar even in hoe mijn ledematen eruit zien.) Voor de rest is Tayrona gewoon echt een Caribisch strand. Palmbomen, blauwe heldere zee, wit zand, dit alles maakt het plaatje compleet. Echt genieten. Na een nachtje in Tayrona hadden we ’s avonds afgesproken met een meisje die we in de bus hadden ontmoet. We hebben weer op het strand gegeten en wat gedronken en toen zijn we naar een club gegaan waar we op een dakterras hebben gedanst met een geweldig uitzicht over het dorp.
Zaterdag, de dag erna was alweer de laatste dag voor mij aan de kust, wat is de tijd snel gegaan, ik kan het niet geloven. Ik wilde het nog niet verlaten, maar ik moet wel want ik moet naar Bogota gaan om mijn vlucht te pakken die woensdag 6 juni vertrekt. Dit was ook het moment om afscheid te nemen van Laura met wie ik een geweldige tijd gehad heb.

Momenteel zit ik in de bus, drie uur verwijderd van Bogota. In Bogota ga ik uitrusten, tegelijkertijd feesten, van mijn laatste 3 dagen genieten, shoppen, het goud museum bezoeken en een zout kathedraal.
Ik kan er nu nog steeds niet bij dat ik weer weg ben uit de Caribbean, het was echt een hoogtepunt in mijn reis! Maar misschien is het juist wel weer goed om op hoogtepunten weg te gaan..? Ik ga Laura missen, maar kan wel blij zeggen dat ik er weer een Duits vriendinnetje bij heb!!

Reacties 6

Ilse 03-06-2012 21:47

Hoi Gil, ik dacht al het laatste bericht geschreven te hebben op je blog, maar kan het toch niet laten! Wat heb je weer een leuk verhaal geschreven; ben nu wel heel erg benieuwd naar de foto's. Gelukkig hoef ik niet meer lang te wachten. Geniet van Bogota en alles wat het te bieden heeft! Tot gauw! Xxxmam

Mirjam 03-06-2012 22:04

je heerlijke verhaal en mijn mail kruisten elkaar net ; telepathie zeker ..
Had dit verhaal pas vanaf vliegveld of nog later verwacht ; duidelijk weer heel veel genieten in Colombia geweest . Take care in Bogota en kom daarna goed thuis. Mir.

Cis 03-06-2012 22:38

Lieve Gil
Einde is nu dichtbij, hoop dat je nog even geniet van je laatste dagen daar , weer een mooi verhaal, ik heb in ieder geval genoten van al je verhalen en foto's. Hoop dat je een fijne vlucht terug hebt. Blij dat je de 9e bij de familie reunie bent, familie Flamand weer compleet )). Dit allemaal pakt niemand jou meer af... Tot snel nichtje xxx dikke knuffel Cis en Quinten xxx

Patty 04-06-2012 00:53

Lievie Gil, een hele goeie reis toegewenst, geniet er nog even van, wij zien elkaar de 9e

Trudy 04-06-2012 18:19

Weer erg genoten van je verhaal.Je geweldige tijd zit er bijna op.Veel vrienden en ervaringen rijker. Bedankt voor al je verhalen.
Kom veilig thuis. See you soon!!!

Opa Leo en Truus 06-06-2012 10:24

Wat een mooie site weer, echt genieten.
Heerlijk.
Goeie thuisreis , hoi he

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Meer informatie over Colombia

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer