Ecuador in een treinvaart

Met veel kussen en knuffels ben ik op de bus gegaan van Huanchaco naar Huaraz om mij daar over te geven aan een vierdaagse hike, de bekende Santa Cruz.

Toen ik ’s ochtends vroeg op het busstation aankwam, spraken twee Australische meiden mij aan met wie ik naar een hostel ben gaan zoeken. Al snel hadden we die gevonden en na ingecheckt te hebben, zijn we gaan ontbijten. Slenterend liepen we door Huaraz en ik moet zeggen dat ik het niet echt een leuke stad vind. Het is niet echt mooi, er staat geen mooie kerk en het is een beetje een chaotisch zooitje. De meeste mensen blijven hier dan ook alleen om aan hun hike te beginnen. Ik besloot ook om de hike te gaan boeken voor de volgende dag. Om zes uur ’s ochtends werd ik opgehaald. Deze keer hiken was voor mij weer een nieuwe uitdaging: we sliepen in tenten en ik had alleen maar een klein rugzakje nodig. Mijn kleding werd gedragen door 4 ezels. Vol goede moed stopte ik nog snel mijn fles shampoo en een kort pyjamabroekje in mijn tas..
Na eerst zes uur in de bus te hebben gezeten begonnen we aan de hike. De eerste dag was een makkie. Het was voornamelijk downhill door dorpjes heen dus ik heb gezellig wat afgekletst met de anderen. Rond een uurtje of vijf kwamen we bij ons tentenkamp aan waarna we gezellig zijn gaan eten en vroeg naar bed (acht uur is een normale tijd.) Ik had een privé tentje en kwam er al snel achter dat mijn korte pyjamabroekje niet echt werkte. Ik miste warmte en deze nacht was dus ook koud. Koud en nat, mijn tent was namelijk niet waterdicht en het regende erg hard. Mijn matje van 3mm zorgde ook niet echt voor veel bescherming. Sowieso niet voor mijn arme rug en ledematen maar het water trok er dus ook zo doorheen.
Na een slechte, slechte nacht werden we om zes uur gewekt met een vers kopje cocabladeren thee, waarna we onze hike vervolgden. Het was iets anders dan de eerste dag: zo’n 7 a 8 uur hiken, voornamelijk uphill. De regen was vervelend maar de uitzichten die we kregen waren weer overweldigend en maakten alles goed.  Rond een uur of drie passeerden we de pass van 4750 m. Wat een geweldig zicht!! Gletsjers, een blauw meer: echt wauw. Hier een half uurtje naar zitten staren en nadenken en toen naar beneden afgedaald, de plek waar we zouden slapen. (En helaas nóg kouder was door de hoogte.) Helaas moesten we de dag erna dezelfde route terug in verband met een eerdere landslide.
Die morgen begonnen we vroeg. Drie duitse meiden waren nog eerder vertrokken om een andere route te nemen met de gids: één van hen was ziek geworden. Dit betekende voor ons (vijf overig) dat we zonder gids verder moeten en mocht het nou net sneeuwen..
We begonnen met dezelfde weg terug dus de uphillse hike, wat ons drie uur heeft gekost. Nadat we de pass voor de tweede keer weer hadden overgestoken, gingen we weer downhill. Echter, dit was extreem gevaarlijk geworden. De sneeuw was heftig, er was mist, de stenen waren spek en spek glad en er hadden zich allemaal kleine rivierstroompjes gevormd. Zonder gids was het moeilijk het juiste pad te vinden etc. Al met al; een groot avontuur! Gelukkig veilig beneden aangekomen (wel verschillende keren onderuit gegaan) en onderweg kwamen we al nieuwe groepen tegen die een dag later waren gestart. Zij zijn een dag eerder teruggekeerd. Zij zijn niet de pass over geweest omdat het dus te gevaarlijk geworden was..

Diezelfde avond de bus gepakt naar Trujillo (oké dit stukje blog wordt saaaaaai..) toen gelijk de bus door naar Piura en vanaf daar weer gelijk de bus door naar Loja in Ecuador en toen nog met de bus naar Cuenca. In totaal heb ik wel 40 uur in de bus gezeten. Natuurlijk wel de hele tijd met wat pauzes tussendoor maar oke..
Maaarrr.. toen was ik dus wel mooi in Ecuador!! Mijn eerste indruk: aardige mensen en wel weer wat rijker dan Peru. Het landschap waar ik doorheen reed was heuvelachtig. Mijn eerste stad in Ecuador was super leuk! Cuenca deed me denken aan Cuzco alleen dan wat chaotischer en groter. Diezelfde middag ontmoette ik Stefan de Nederlander die ik in Bolivia had ontmoet opnieuw en deze keer had hij een metgezel; Dan uit Wales. Samen hebben we verschillende kerken en musea bezocht om te eindigen in de bar met wat biertjes. Samen hadden we afgesproken om naar Latacunga te gaan om daar een bekende hike te doen. (Ja hoor, ik hike nóg steeds) Zij gingen die nacht met de bus en de volgende dag volgde ik. ’s Avonds zocht ik de jongens weer op die onderhand een hostel hadden geboekt. (Dacht ik.) Krijg ik de gegevens door, word ik afgezet voor een hotel. De kamer was groot, met privé badkamer én wifi. Jongens.. Maar oké, wel weer lekker luxe en de dag erna zijn we met de bus naar een ander stadje gegaan waar we 12km lang hebben gewandeld naar de bekende Quilotoa loop. Het is een kratervulkaan gevuld met allemaal water. Aan het eind van de middag kwamen we aan waar we ons hebben opgesloten in een hostel met een houtkachel (het was erg koud) een spel kaarten en twee flessen rum. We hebben tot middernacht kaart gespeeld en daarna nog gezellig gekletst, het voelde even of ik een pyjama party had met mijn vriendinnen.
De dag erna rond het kratermeer gehiked. Het was een dag hike die best zwaar was gemaakt omdat het berg op en af ging en de hoogte was deze keer ook een tegenvaller. Wel hadden we geweldige uitzichten en hebben we gezellig de hike afgemaakt.
Hierna weer met de bus terug en deze keer stemde ik toe om in hetzelfde hotel te gaan zitten. De jongens hadden besloten de vulkaan Qotopaxi te gaan beklimmen van 5897m. Ik had graag mee gewild maar het was toch iets teveel van het goede. Ten eerste is het erg duur en ten tweede haalt 20% maar de top, omdat het zo zwaar is. Een vulkaan beklimmen staat dus nu op mijn lijstje voor mijn volgende trip! Zelf ben ik door gaan reizen richting het noorden.

Gelukkig kwam ik daar ’s middags aan. Ik jumpte in een taxi en werd netjes afgezet voor mijn hostel in het nieuwe gedeelte van de stad. Ik stond in een zijstraatje nog even met de driver te onderhandelen over mijn taxiprice toen ik allemaal geweerschoten hoorde en gierende banden in de hoofdstraat 20m bij mij vandaan. De taxichauffeur dirigeerde mij mijn hostel binnen en zei dat hij nog even hier bleef wachten, volgens hem was er namelijk een bankoverval. Rara, waar ben ik?
Juist: Quito! De hoofdstad van Ecuador en het is hier niet veilig.
In Quito sprak ik af met Kieran. Hij reist door Zuid-Amerika met zijn vriend Oli. Met deze jongens heb ik een tijdje in Lima gebivakkeerd. Oli ligt momenteel in het ziekenhuis door een ongelukkig voorval waarin hij zijn rug gebroken heeft en Kieran zit daarom ook een beetje vast in Quito.
Met Kieran heb ik het oude gedeelte van Quito ontdekt. Dit is tevens wel erg mooi! De mooiste kerk van Ecuador staat hier (vind ik ook erg leuk!!) en we hebben torens in een kathedraal beklommen etc. (Kieran heeft ook een keer een mes op zijn keel gehad in Quito, maar dat terzijdeJ)
’ s Avonds, toen we biertjes aan het drinken waren in het hostel zag ik tot mijn grote verrassing een oude bekende!! Shaqed, een Israelisch meisje met wie ik ook oud&nieuw heb gevierd! Super leuk om haar weer te zien en laat zij nou ook een salsafan zijn en laat er nou net op het grote plein een populaire salsatent zitten!! De hele nacht hebben wij ons dus lekker in de rondte laten draaien die de Latijns-Amerikaanse mannen die dansen kunnen!!
Die dag hadden Dan en Stefan zich weer bij mij gevoegd en ook Gijs, een Belgische jongen die ik ken van mijn vrijwilligerswerk in Huanchaco. Ook ben ik nog naar de evenaar geweest, waar ik mij voor het eerst sinds tijden weer eens op het Noordelijk halfrond bevond. Voor de rest bestond mijn verblijf in Quito uit uitgaan (elke avond was er wel weer een goede reden), Oli bezoeken in het ziekenhuis (voor mensen die geïnteresseerd zijn in een Ecuadoriaans ziekenhuis: Het was een mooi en modern ziekenhuis, aangezien Oli hem zelf heeft uitgekozen. Jammer genoeg bevindt hij zich daar nog steeds omdat de chirurg een pin in zijn rug verkeerd heeft geplaatst en hij dus weer geopereerd is. ) en kerken bezoeken.
Ook heb ik een jungle tour geboekt. Na lang dubben had ik toch besloten dat ik de Amazone Rainforest niet kan laten schieten. Wij (Gijs, Stefan en ik) besloten op een zondag weg te gaan. Ik had dus nog mooi tijd om zaterdag naar Otavalo te gaan, de grootste mark in Zuid-Amerika. Samen met Gijs en Quirine (Nederlands meisje ontmoet in mijn hostel) zaten we 2,5 uur in de bus. Hier ontmoette ik Laura die ik al eerder in Bolivia had gezien en met wie ik had afgesproken samen Colombia te verkennen. We hebben urenlang over de markten gestruind en gekletst. Erg leuk! 

De dag erna was het tijd om een bezoekje te brengen aan de jungle. Drie uur lang vaarden we in een kano om aan te komen bij onze lodge. Onderweg zagen we vogels, vlinders, apen, een kaaiman en zelfs een anaconda!! Het was een kleintje, maar het was er één!!
De lodge was echt super mooi opgebouwd! Erg gezellig en genoeg ruimte om ook lekker te ontspannen en een tijdschriftje te lezen. De eerste dag hebben we doflijnen gespot en zijn we ook weer gaan zwemmen in het meer.
De tweede dg zijn we op bezoek gegaan bij een shaman (medicijnman) die als demonstratie bij mij alle slechte energieën wegwuifde (voor de grap natuurlijk, want ik ben een en al positiviteit, duh!)
Ook hebben we een maniok tree omgehakt en de wortels meegenomen (cassave). Deze hebben we zo bewerkt dat we zelf een soort burrito’s hebben gebakken! Erg leuk en lekker!
De derde dag hebben we vier uur lang gehiked door de jungle heen. Dit was erg leuk aangezien het erg hard had geregend en we dus ook door modder riviertjes moesten lopen waarbij het water tot boven je knieën kwam. ’s Avonds ook nog op piranha’s gevist en een nacht hike gemaakt door de jungle. Gadver. Extreeeeem grote spinnen en beesten en enge geluiden en blegh alles. Maar wel gaaf!
De dag erna weer met de boot terug en nu bevind ik mij in het beginstadje. Vanavond neem ik de bus naar de grens met Colombia om vervolgens gelijk de bus weer te nemen Colombia in! Kan het niet geloven dat de tijd zo snel gaat. Ik kan het blijven zeggen. Nog maar drie weken, aaaah!!

Ik heb super veel zin in Colombia en ben benieuwd wat zij mij gaat brengen! Ik houd jullie updated over mijn ervaringen hier, tot snel!! 

Reacties 8

Cis 17-05-2012 06:57

Heej Gil,
Weer een mooi verhaal nog heel even en dan ben je weer in Nederland. Mooie foto's heb ik weer voorbij zien gaan...lieve Gil geniet van alles wat er de komende weken nog op jouw pad komt. Ben trots op je.. Dikke kus en knuffel van Cis en Quinxxx

Ilse 17-05-2012 18:51

hoi Gil,
het verhaal voorgelezen aan Tru&Na, terwijl zij staan te koken...mmmm... Prachtig weer om al jouw verhalen te lezen en te horen. Geniet nog van het mooie Colombia en tot binnenkort!!
xxxmam

mirjam 17-05-2012 23:32

Gil, heerlijk verhaal weer ; zoveel weer beleefd en gezien! . Blijft intens genieten. Doe dat nog die (laatste )weken voor je weer vertrekt naar koud , nat ( saai ?) Nederland

Lien van Gool 18-05-2012 11:03

bij het lezen krijg ik het gevoel de bergen mee op en af te lopen!
alsof je nooit stil zit.
Ecuador is wel snel gegaan, er is altijd tijd te kort he!
tot gauw

joycereijnen 18-05-2012 11:36

Hee Gil, wat heb je weer lekker veel meegemaakt! Echt super leuk allemaal om te lezen joh! Nog drie weken flink genieten hoor, want zodra je in Nederland bent begint het 'saaie' leven weer ;-)

sandra 18-05-2012 19:22

He Gillie,
Geweldig verhaal weer! Echt een feestje om het lezen wat zul jij straks moeten afkicken als je weer thuis in Amersfoort bent.! geniet er dus nog maar flink van, lfs en grtjs van ons

Trudy 20-05-2012 22:33

Nog even je verhaal zelf gelezen. Nagenieten dus! Heerlijk om je belevenissen weer te lezen.
Intussen ben je al in Colombia.Have fun Gil en tot volgende maand.

Miesjeee 21-05-2012 01:20

ben zo trots op je en je hebt zoveel mensen om je heen!! tot snel gill en enjoy colombia!!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer