Inca's en strand: Gilda neemt vakantie

Druk druk druk druk druk druk. Maar leuk!! Neem de tijd, neem een kop koffie en ga er voor zitten. Dit wordt een lang verhaal met veel avonturen!

De laatste keer ben ik geëindigd in Cuzco. Weten jullie het nog? Ik moet zelf ook weer erg diep in mijn gedachten graven; ik heb alweer zoveel dingen meegemaakt. Maar oké, ik houd van Cuzco! Wat een super mooie stad. Gezellig, goede sfeer, erg cultureel, gewoon leuk!! Je kunt hier uren in ronddwalen: musea bezoeken, kerkjes bezoeken (volgens mijn informatie staat hier de mooiste kerk van Zuid-Amerika, en ik, Gilda Flamand heb hem met eigen ogen mogen zien!!)
En toen was het eindelijk zover, dé jungle tour. Vroeg in de ochtend werden we opgehaald met een busje. We zijn naar een punt gereden waar we de mountainbikes gingen uitladen en toen kon het avontuur beginnen. Omdat we op zo’n grote hoogte waren, was het extreem koud en regende het. Alles was downhill, dus warm werd ik niet. Het was wel heel gaaf. Omdat het zo hard regende vormden er zich rivieren over de weg dus we werden echt zeik en zeik nat. De laatste 10 minuten door de modder zonder spatbord maakte het helemaal af en op deze manier beten wij het spits af voor een vier daagse tour. Na een welverdiende lunch hadden we de keus om te raften. Met een stelletje andere waaghalzen zijn we het wilde water opgegaan. Ik had het nog nooit gedaan en moet zeggen dat ik van te voren zacht gezegd ‘een beetje vrees’ had. Maar het was gaaf!! Echt kicken om dat kolkende water om je heen te zien en om te bedenken wat er met je gebeurt als de boot omslaat. Maar goed, ik ben er nog steeds dus klaarblijkelijk is dat niet het geval geweest.
Na het raften moesten we nog een klein uur uphill hiken tot dat we op onze eerste slaapplek waren aangekomen. Hier gezellig met de groep gegeten en wat biertjes gedronken voordat ik aan een goede nachtrust kon beginnen.
Dag twee begon goed met een goede uphillse hike. Al snel voerde de gids ons langs diepe afgronden en smalle rotskliffen. Ook kregen we wat Inca cultuur naar binnen geschoven. Na een lange dag konden we heerlijk ontspannen in de hotsprings. Die nacht sliepen we in een hostel met z’n allen. Ons hostel was gelegen in een klein dorpje met ja wel hoor: een discotheka. Hier zijn we tot in de vroege uurtjes gebleven (inclusief de gids..) De dag erna was het tijd om te gaan ziplinen. Ik heb het deze keer overgeslagen omdat ik het in Patagonië al had gedaan. In plaats van ziplining mocht ik een extra 10 km gaan lopen. Na de lunch hebben we met de hele groep nog een heel eind gelopen totdat we in het dorpje aankwamen waar we zouden overnachten voor onze grote langverwachte dag die daarop volgde: Machu Picchu…. (padadadaaam)
Die ochtend werden we gewekt om vier uur. Na een klein ontbijt begon de hike (in de regen) Eerst 30 minuten wandelen om daarna een uur lang de trappen te lopen naar de MP. Rond 6 uur waren we boven waar we taart hebben gegeten omdat een groepsgenoot jarig was. Ik zeg: een goed begin van de dag!  Na de taart zijn we naar binnen gegaan en heb ik de MP kunnen bewonderen! Het was zo goed, zo mooi, zo mystiek met die wolken. Langzaam brak de zon door heen en konden we meer en meer zien van het grote Inca tafereel. We hebben urenlang rondgedwaald en hierna kregen we de kans om Huayna picchu te bezoeken. Ik wilde dit wel doen en na een 45 minuten durende hike stonden we boven op de berg vanaf waar je een super mooi uitzicht hebt op de Machu Picchu. Het was wel apart dat ik op de berg echt een energie kon voelen. Ten eerste werd mijn haar statisch door de magnetische energie, maar je kon ook echt de energie van binnen voelen. Weer een nieuwe ervaring erbij! Rond een uurtje of twee zijn we weer naar het start dorpje gegaan waar we hebben utigerust om ’s avonds de trein terug te pakken. Rond 11 uur was ik weer in Cuzco waar we gezellig met de hele groep in Loki (partyhostel) sliepen. Omdat het nog steeds Tims verjaardag was, had hij het briljante idee om wat te gaan drinken. Uiteindelijk is het een lange nacht geworden en heb ik nog twee dagen in Cuzco gebivakkeerd om wat bij te komen en te relaxen. (Bijvoorbeeld: we hebben onszelf verwend met een full body massage van een uur voor omgerekend zes euro.) 

Na nog wat gechillt te hebben in Cuzco besloten Tim, Tanya en ik,twee tourgenoten naar Arequipa te gaan. Na een fijne nachtbus besloten zij dat ze toch niet naar Arequipa wilden, maar naar het strand. Ze zijn toen weer verder gegaan en ik ben Arequipa ingegaan. Het eerst wat ik daar heb gedaan, is een nieuwe tour geboekt. Dit keer stond de Colca canyon op het menu. Dit is een van de diepste canyons ter wereld en omdat ik er dan toch ben, kan ik hem natuurlijk niet laten schieten! Ik had een tour geboekt van twee volle hike dagen. Die middag ben ik Arequipa gaan verkennen. Ik heb een interessant museum bezocht over gemummificeerde geofferde Inca kinderen en ik ben naar een heel groot klooster geweest. Die avond vroeg naar bed, want de volgende ochtend werden we opgehaald om 3 am!!
Voordat we bij de Colca Canyon kwamen moesten we eerst nog vijf uur in de bus zitten. Onderweg hadden we een keer een stop gemaakt om te ontbijten en een keer om condors te spotten.

Daarna hebben we de hele dag gehiked tot zes uur in de avond. We sliepen in een kleine oasis. Er was een mooi zwembad en het uitzicht was fenomenaal. Er was geen elektriciteit of iets dergelijks en omdat we zo moe waren, lagen we al om acht uur te tukken, wat ik opzich helemaal geen probleem vind. De volgende dag moesten we namelijk weer vroeg klaar staan om te gaan hiken: om vijf uur in de ochtend begonnen we aan een zware hike: drie uur lang uphill. Ik zat in een klein groepje met drie Amerikanen die bij voorbaat al een mule (soort ezel) hebben gehuurd haha. De hike was zwaar, maar mooi en de voldoening als je boven bent is erg gaaf!

De dag erna heb ik de bus gepakt naar Nazca waar ik een oude bekende zou ontmoeten met wie ik de Machu Picchu had beklommen.  Nazca vond ik niet leuk. Ik moet eerlijk bekennen: veel hebben we niet gezien. Mijn Amerikaanse vriend pikte mij bij de bus op en hij had al een kamer dus daar zijn we neergeploft, we zijn uiteten geweest een straat verderop en we hebben een film gekeken over aliens. De dag erna besloten we de bekende Nazca lijnen te zien, dat gene waarom Nazca bekend is. De lijnen schijnen heel oud te zijn en je hebt veel verschillende afbeeldingen. Je kan een vlucht boeken of je gaat, zoals wij deden, naar een mirador. Omdat de mirador aan een weg lag die ook richting onze volgende bestemming Huacachina ging, zaten we in een veel te klein busje met veel te veel locals opweg naar de mirador waar we onze beloofde stop kregen. Nazca sucks. Dat is de mening van Kevin en mij. De Nazca lijnen leken wel nep en erg klein. Iedereen die na dit verhaal denderend enthousiast is en de Nazca lijnen wil gaan bekijken: oke, maar boek dan een vlucht over de lijnen heen want dat schijnt tenminste wel indrukwekkend te zijn.
Na de busrit werden we gedropt in Ica, waar we een taxi namen naar het verderop gelegen Huacachina. Huacachina is een oasis, gelegen tussen allemaal zandduinen. Het is een echte gringo zandbak. Er is niks te doen. Het enige wat je kan is aan een zwembad liggen, eten en zandboarden. Wij hebben alle drie de activiteiten ondernomen.
De eerste avond besloten we de zonsondergang te bekijken vanaf de hoogste zandduin die we konden vinden. Heel mooi!!  De tweede avond hebben een zandtour geboekt! Je gaat in een speciale sandbuggy door de duinen crossen. Het leek wel een achtbaan! Uiteindelijk wordt je naar hoge duinen gebracht waar je glijdend op je buik de duin afschuift. Vrij eng en pijnlijk. Het schuurt enorm, door het gillen kreeg ik kilo’s zand in mijn longen en onder aan de heuvel is het erg hobbelig: fijn voor je heupbotten, maarrrr het was wel heel gaaf!!

De volgende ochtend hadden we een bus naar Lima, waar ik dan zou blijven en hij ging door naar mancora in het noorden van Peru. De eerste nacht had ik geboekt in een hostel in een hele moderne wijk: Baranco. Ik heb hier wat rondgelopen en ben al vroeg mijn nest in gegaan.
De tweede dag ben ik verhuisd naar weer het bekende partyhostel : Loki. Dit staat in een andere populaire wijk, Miraflores. Al snel had ik een lunchdate gepland met oude bekenden.
De tijd in Lima heb ik doorgebracht met uitgaan, zonnen op het dakterras en kerken bezoeken. Lima heeft namelijk niet alleen maar moderne wijken. Het oude centrum van Lima is heel erg mooi! Ik heb dit bekeken met mijn twee Engelse vrienden met wie ik ook een fonteinen show in Lima heb gezien!
De dag erna zijn we naar het strand gegaan waar we de hele dag niks hebben gedaan.

Uiteindelijk heb ik ook wat gehoord van mijn vrijwilligerswerk. Twee dagen na het laatste emailtje kon ik terecht voor een kennismakingsgesprek. Het werk bevindt zich in Huanchaco. Huanchaco was vroeger een klein vissersdorpje waar ze met zelfgemaakte rietenbooten de zee op gingen. Tegenwoordig is het een populaire surfplaats voor de gringo’s. Ik werk voor Otra Cosa. Ooit is een Nederlands echtpaar een vegetarisch restaurant begonnen met de naam Otra Cosa. Delen van de opbrengst ging naar goede doelen. Op deze manier is Otra Cosa ontstaan. Ik kon kiezen uit een twintigtal projecten waar ik aan mee kon werken. De keuze was erg moeilijk want heel veel dingen klonken interessant. Ik kon niet overal terecht want er zit vaak een tijdslimiet aan van minimaal een maand en ik had voor de job twee weken gereserveerd.
Ik heb gekozen om mij twee weken bezig te houden op de skateramp. Dit is een vrij nieuw project en het leuke is, is dat het nog erg aan het ontwikkelen is. Dit betekent dat we veel eigen inbreng hebben en dat we veel vergaderingen hadden met verbeterplannen. De skateramp bevindt zich in Cerrito de la Virgen, een plaatstje 10 min met de motortaxi van Huanchaco vandaan. Het is een wereld van verschil met Huanchaco. Er wonen zo’n 400 mensen en het is een en al dust. De huizen zijn zelf in elkaar geflanst. De mensen die daar wonen zijn illegaal. Ze staan niet ingeschreven, hebben geen verzekeringen etc. Op maandag, woensdag en vrijdag openen we de skateramp. De oudere kinderen komen hier om te skaten en te socializen, de jongere kinderen komen om te puzzelen en te knuffelen. Soms tekenen wij, spelen we volleybal, tikkertje etc. Het zijn hele leuke kinderen en ze zijn heel erg aanhankelijk en knuffelig en vragen allemaal veel aandacht. Op dinsdag en donderdag gaat de skateramp dicht en openen we de bibliotheek. (Zo noemt men het, een echte bibliotheek kan je het niet helemaal noemen.) Hier komen de kinderen huiswerk maken en wij kunnen ze helpen (natuurlijk heeft nooit iemand huiswerk..) Je moet dus zelf een beetje inventief zijn: kinderen van de straat af plukken en proberen ze te verleiden tot een Engels lesje etc.
Ik begon mijn werkweek op de maandag na een goed ontgroeningweekend met feestjes voor mij. Ook heb ik met wat mensen ruines bezocht en gewoon lekker aan het strand gelegen.
Ik kan jullie wel even vertellen hoe een normale dag ervoor mij uitziet: om kwart voor acht gaat mijn wekker. Ik rol uit bed en strompel naar de centrale markt twee blokken verderop. Hier koop ik een mango. Na wat te hebben gegeten loop ik mijzelf naar mijn yoga klasje waar ik mij anderhalf uur lang in de meest onnatuurlijke posities wurm. Hierna ontbijt ik en ik neem een twee uur lange surfles. Surfen is echt gaaf!! Na twee weken heb ik het wel een beetje onder de knie en het is echt leuk om te doen!  Na mijn surf les blijf ik meestal nog een tijdje op het strand hangen om wat te kijken naar andere surfers en na te kletsen én ik moet natuurlijk ook nog een beetje aan mijn tint werken.

Na deze actieve morgen ga ik naar het volunteerhuis waar ik lunch en om drie uur ga ik naar de skate ramp waar ik drie uur lang skate, dans, zing, kinderen ronddraai etc. Als we weer terug komen van de skateramp douchen we en daarna gaan we gezellig met z’n allen wat eten en soms blijven we even hangen om nog wat te drinken.
Omdat ik hier twee weken zit ken je veel mensen in Huanchaco. Eigenaars van restaurants, surfleraren, backpackers etc. Je komt dus altijd wel iemand tegen en er is altijd wel iemand in voor iets leuks. Het is een super relaxte sfeer. Ik moet eerlijk zeggen dat het als vakantie voelt, een soort tussenpose tussen al het snelle reizen door.  Ookal heb ik het nog aardig druk. Ik help ook wat mee met andere projecten, we hebben veel vergaderingen, projecttours, vrijwilligerslunchen en in het weekend ook nog activiteiten. (zaterdag een kindergarten geverfd en geordend en zondag Earth day op de skateramp met presentaties en spelletjes.)
Maar ook aan mijn twee weken lange vakantie komt een einde. Vanavond vertrek ik weer. Ik ga naar Huaraz. Men noemt het de Himalaya van Zuid-Amerika en als ik dan toch in de buurt ben.. dan moet ik dat zien! Ik ga een vier daagse hike doen langs meren en besneeuwde bergtoppen. Het wordt denk ik  (en hoop ik) de laatste zware hike die ik ga doen. Ik vind het extreem jammer om iedereen hier achter te laten, maar ik moet toch echt verder. Deze twee weken waren veeeel te kort.

Reacties 5

Trudy&Ilse 27-04-2012 20:49

He Gil,

samen van je gave verhaal genoten en om gelachen. Wat weer een leuke avonturen en wat schrijf je er toch enthousiast over!!
Heel veel succes op je hike en boek alvast een massage

Cis en Quinten 27-04-2012 21:06

Heej nichtje,
Heerlijk verhaal om te lezen... einde is bijna in zicht. Geniet nog ff en hopelijk krijgen wij nog een verhaal. Hoop dat je aanwezig bent bij de reunie... Vraag van Quinten: heb je wel tijd voor zijn gemaakte vakantieboekje ? Hahaha... Nou nicht ik ga mijn bedje in samen met Quin, ben niet fit hele week al griep ... Nog veel plezier en tot snel xxx en dikke knuf van quinten xxx

patty en cocky 28-04-2012 09:52

Hi nichtje,
Nog steeds aan het genieten, wij genieten volop mee van je verhalen. Ik krijg echt zin om ook te gaan. Dat wordt afkicken meis als je terug bent, maar je hebt het in ieder geval allemaal meegemaakt. Dat pakt niemand je meer af. Nou lieve Gil, je hebt nog ruim een maand te gaan, heel veel fun en tot gauw!!!!

Opa leo en Truus 28-04-2012 16:15

Gilda,
Wij hebben met veel plezier jouw reisverslag gelezen,
vinden het grandioos en ook vol lef
dat je dit allemaal aankunt en aandurft, super.
Surfen heb je niet van een vreemde, het was ook een van mijn favoriete sporten samen met je moeder en Alex.
He, groetjes weer en houd je haaks he.
Opa Leo en Truus


Joyce 28-04-2012 17:01

Hee Gil,
Jeetje zeg, wat een verhaal! Maar vooral, wat een avonturen! Super leuk om het allemaal weer van je te lezen! Geniet er nog maar even van, zolang dat het kan, want als je in Nederland komt, begint het zware studieleven weer!
Veel plezier met je laatste hike!

Xx Joyce.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer